اقامت حدود ۳۲۰۰۰ پناهجو در حدود ۲۰۰ هتل در بریتانیا، در هفتههای اخیر به اعتراضات گاهی خشونتآمیز منجر شده است. با این حال، با توجه به افزایش ورودها از طریق کانال مانش، دولت بریتانیا چارهای جز این راه حل فوری و پر مصرف ندارد.
جولیا دومون، گزارشگر ویژه در بریتانیا.
برای ورود به یکی از هتلهای وارویک در بریتانیا، پناهجویان در برابر یک ورودی حصارهای فلزی، توسط محافظان امنیتی کنترول میشوند. رسانهها حق ندارند به این منطقه نزدیک شوند.
دلیل این تدابیر امنیتی آن است که از زمان شروع اعتراضات ضد مهاجرتی در بریتانیا در اواسط جولای، معترضان تحت حمایت راست افراطی، هتلهای محل اقامت پناهجویان را هدف قرار گرفتهاند.
این تظاهرات، بعد از انتشار خبر آزار جنسی یک دختر جوان توسط یک پناهجوی اتیوپیایی، علیه به اصطلاح ناامنی اغاز شد اما بعدتر به این دلیل ادامه یافت که پناهجویان در بریتانیا بیشتر از پیش، در هتلها، اسکان داده میشوند.
تظاهرات افرادی که در شهر اپینگ، به اسکان پناهجویان در هتلها اعراض دارند.، ۲۴ ۲۰۲۵. عکس: رویترز
نیاز به اسکان فوری از سال ۲۰۲۰
سوفی وات، محقق مهاجرت در دانشگاه شفیلد، توضیح میدهد که دولت بریتانیا «از سال ۲۰۲۰ با ضرورت اقدام به اسکان فوری روبرو شد.» در آن زمان، پدیده عبور «قایقهای کوچک» از کانال مانش که از سال ۲۰۱۸ آغاز شده بود، و تعداد ورودهای غیرقانونی به بریتانیا به سرعت در حال افزایش بود.
رصدخانه مهاجرت که یک بخش تحقیقاتی دانشگاه آکسفورد است، در گزارشی در این مورد در ماه آگوستنوشت: «در پایان سه ماه اول سال ۲۰۲۰، تنها ۵٪ از پناهجویان در اسکان اضطراری جابجا شدند، اما تا ۳۱ مارس ۲۰۲۵، تقریباً یک سوم آنها در چنین مراکزی، و عمدتاً در هتلها، اقامت داشتند.»
استفاده از هتلها به عنوان محل اقامت اضطراری در سال ۲۰۲۳، در دوران نخست وزیر محافظهکار، ریشی سوناک، به اوج خود رسید. در آن زمان حدود ۴۰۰ هتل بیش از ۵۵۰۰۰ پناهجو را در خود جای داده بودند.
حال تقریباً ۳۲۰۰۰ پناهجو (۳۰٪ از کل پناهجویان در بریتانیا) در حدود ۲۰۰ هتل اسکان داده شدهاند.
هتلها سود هنگفتی به دست میآورند
سیستم اسکان در هتلها، بریتانیا را از کشورهای دیگر در اروپا متمایز میکند. رصدخانه مهاجرت در گزارش خود همچنین اشاره میکند: «اگرچه بسیاری از کشورها از سال ۲۰۱۵ برای مقابله با افزایش تعداد پناهجویان، استفاده از انواع اسکان موقت، مانند سالونهای ورزشی و محل برگزاری محافل، ساختمانهای بدون استفاده مکاتب، قایقها و هتلها را آغاز کردهاند، اما بریتانیا به دلیل استفاده گسترده و شفاف از هتلها برای اسکان پناهجویان، در میان کشورهای اروپایی وضعیت متفاوتی دارد.»
اما این اسکان فوری، هم به دلیل ادعای ناامنی و هم به دلیل هزینه مالی آن، در بین مردم بریتانیا محبوب نیست. رصدخانه مهاجرت میگوید: «در سالهای ۲۰۲۴-۲۰۲۵، حد متوسط هزینه روزانه اسکان یک پناهجو در هتل را میتوان معادل ۱۷۰ پوند (حدود ۱۹۶ یورو) برای هر نفر تخمین زد، در حالی که این هزینه برای سایر انواع اقامتگاهها ۲۷ پوند (حدود ۳۰ یورو) است که بیش از شش برابر گرانتر است.»
به ویژه به این دلیل که به عنوان مثال، بریتانیا، برخلاف فرانسه یا اسپانیا، تصمیم گرفته است مدیریت این اقامتگاهها را به شرکتهای خصوصی واگذار کند. سوفی وات توضیح میدهد: «دولت مدیریت هتلها را به چهار شرکت بزرگ تجاری (کلیرسپرینگز، میرز، سرکو و سیتیام) واگذار کرده که از این طریق پول هنگفتی به دست میآورند.»
اداره محاسبه ملی (NAO) یا سازمان نظارت بر مصارف عامه، در تازهترین گزارش خود، به درستی هزینههای سرسامآور این اقامتگاهها رابه دلیل سود جویی شرکتهای خصوصی برجسته کرده است. این اداره میگوید که شرکتهای کلیرسپرینگز، میرز و سرکو، روی همرفته بین سپتمبر ۲۰۱۹ و آگوست۲۰۲۴، از این اقامتگاهها مجموعاً ۳۸۳ میلیون پوند (تقریباً ۴۴۳ میلیون یورو) به دست آوردهاند.
وضعیت نامناسب هتلها و غذای فاسد
با این حال، برخلاف تصور رایج، هیچ یک از این هتلها خدمات لوکس ارائه نمیدهند. به گفته سوفی وات «معیارها از یک هتل تا هتل دیگر بسیار متفاوت است، اما خدمات اصلاً لوکس نیست، زیرا هدف سودآوری است. بنابراین برخی از هتلها در وضعیت نامناسبی هستند و بازسازی نشدهاند.»
کیفیت غذا در این هتلها نیز یک مسئله است، زیرا کاهش هزینههای خدمات غذایی نسبتاً آسان است. این امر منجر به چندین رسوایی صحی مربوط به غذای توزیع شده در این هتلها و افشای آن در مطبوعات شده است. در نوامبر ۲۰۲۲، اسکای نیوز با پناهجویانی که در یک هتل اقامت داشتند مصاحبه کرد. تعدادی گفتند که برای جلوگیری از بیمار شدن، گاهی غذا نمیخورند. در مارچ ۲۰۲۴، بیبیسی هشدار یک سازمان غیردولتی در مورد کیفیت غذای پناهجویان را منتشر کرد که در آن گفته شده بود: «پناهجویان از سوء تغذیه رنج میبرند و در برخی موارد به دلیل غذای فاسد یا آلودهای که توسط وزارت داخله ارائه میشود، در شفاخانه بستری میشوند.»
خالد که در یک هتل پناهجویان در وارویک سکونت دارد میگوید هنگام گردش در شهر با توهینهای نژادی روبرو شده است، ۵ سپتمبر ۲۰۲۵. عکس: حفیظ میاخیل/ مهاجر نیوز
خالد*، مهاجر ۲۴ ساله سودانی از دو ماه به اینسو در یک هتل در منطقه وارویک در اقامت دارد. او در مصاحبهای با مهاجر نیوز در یک پارک گفت که از غذای هتل خوشش نمیآید، اما بهطورکلی از اقامتش در آنجا راضی است. این موضوع برای این مرد جوان که بیش از سه ماه در شرایط بسیار نامناسبی در اردوگاههای ساحل فرانسه زندگی کرده، اصلاً تعجبآور نیست. او با توجه به تجربه درد آور و دشوار مهاجرتش از طریق لیبیا و سپس دریای مدیترانه به اروپا همچنین میگوید: «در مقایسه با لیبیا، حال هیچ چیزی برایم سخت نیست.» با این حال او میگوید که قبلاً در شهر با توهینهای نژادی روبرو شده است.: «به ما میگویند به کشورتان برگردید و دشنامهایی میدهند که من نمیخواهم تکرار کنم.»
یک هتل دیگر به نام «هالیدی این» در ویمبلی، در نزدیکی لندن، محل اسکان دهها پناهجویی است که بسیاری از آنها افغان هستند. به نظر میرسد که این افغانها تا حدودی با زندگی در هتل سازگار شدهاند. خالد میگوید که در هتل مشکلی ندارد، اما اکنون که درخواست پناهندگیاش پذیرفته شده است، باید ظرف ۱۴ تا ۲۱ روز اینجا را ترک کند.
خروش، پناهجوی ایران میگوید که در هتل محل اقامت او،در نزدیکی لندن، برخی از پناهجویان جرئت نمیکنند از ترس معرضان بیرون بروند، ۵ سپتمبر ۲۰۲۵. عکس: حفیظ میاخیل/ مهاجر نیوز
در بثنال گرین، در شرق لندن، خروش، پناهجوی ایرانی، در هتلی زندگی میکند که ۶۰۰ پناهجو در آن اقامت دارند. مردم منطقه پیوسته در اطراف هتل علیه حضور آنها اعتراض میکنند. او میگوید: «نسبت به این تظاهرات، احساس خوبی ندارم. پناهندگان از قبل مشکلات زیادی دارند و خود را کاملاً تنها میبینند و این تظاهرات به مشکلات آنها میافزاید.»
او در ادامه میگوید: «این باعث میشود که احساس بدی داشته باشم، اما زندگی روزمرهام، زندگیام […] را تغییر نمیدهد. در هتل، افراد دیگری هستند که میترسند و دیگر بیرون نمیروند.»
اقامتگاههای «شبیه بازداشتگاه»
با وجود اینها، به نظر میرسد که به دلیل نبود راه حل بهتر، هتلها یک راهحل فوری هستند. تاکنون، پناهجویان در گزینههای دیگری مانند مکانهای نظامی یا قایقهایی مانند بی بی ستکهلم – تجارب بسیار بدتری داشتهاند. به گفته سازمانهای غیردولتی که در آنجا کار میکنند، این اقامتگاهها که اغلب بسیار دورافتاده هستند، به «بازداشتگاهها» شباهت دارند.
یک گزارش بنیاد هلن بامبر و شبکه حقوق بشر که در ۱۵ دسمبر ۲۰۲۳ منتشر شده نشان میدهد که سلامت روان مردانی که در سایت نظامی سابق وِدِرزفیلد اسکان داده شدهاند، به گونه شدیدی رو به وخامت میرود: این افراد با مشکلاتی مانند تنهایی، کاهش وزن، کاهش اشتها، احساس ناامیدی، مشکلات در خواب، علائم اختلال استرس پس از حادثه و غیره روبرو هستند.
ایوت کوپر، وزیر داخله پیشین، برای آرام کردن خشم معترضان، در پایان ماه آگوستاظهار داشت که هتلهای محل اسکان پناهجویان تا سال ۲۰۲۹ تخلیه خواهند شد.
حال دولت بریتانیا به دنبال راهحلهای دیگری برای اسکان پناهجویانی است که طبق توافق با فرانسه، میتوانند در بریتانیا درخواست حمایت بینالمللی بدهند. در میان گزینههای ممکن، دولت به تازگی استفاده از مراکز نظامی برای پناهجویان را مورد بررسی قرار داده است
